Қидирув

от айн. Вазминлик.

сфт. 1. Оғирлик ўлчами катта, катта оғирликка эга; енгилнинг акси, оғир.

Вазмин тош. Вазмин юк.

Йигиталининг ҳовлисига вазмин чўян дарвоза орқали кирилар, унинг ёнбошидаги кичик уйчада чўққисоқол қоровул ўтирарди. — Д. Нурий, Осмон устуни

Вазминроқ жангчи ёʻлиқиб қолса, жанг майдонидан олиб чиқишда қийналар эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. кўчма Бир маромда, оғир, оҳиста ва салобатли (ҳаракат, юриш-туриш ва шу кабилар ҳақида).

Воҳид Миробидов олимларга муносиб дид билан безатилган кенг, баҳаво хонасида вазмин одимлаб, яна узоқ юрди. — О. Ёқубов, Диёнат

Жийдаларнинг эгилган новдалари вазмин тебранади. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Атрофдаги саҳро тунининг вазмин сукунати алламаҳал бўлиб қолганини билдирарди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат

3. Табиатан босиқ; оғир.

Бир қарашда вазмин, мулойим кўринган бу жувон анча шўх экан. — С. Нуров, Нарвон

У [Миржалил] вазмин, ҳар қандай шароитда ҳам ўзини тутиб туради. — Газетадан

от 1. Сезиларли вазмин даражага эгалик.

Яланғоч теракларнинг шохлари тизилишиб ўтирган қарғаларнинг вазминлигидан эгилган. — С. Анорбоев, Оқсой

2. Кўчма Вазмин хусусият.

Оқил кишиларга истиғно ва ғазаб эмас, андиша ва вазминлик зеб-зийнатдир. — С. Сиёев, Аваз

Чидам даркор, вазминлик даркор, Куйлагани эрлар туйғусин. — Миртемир

3. Вазмин ҳолат, тарз.

Навоий вазминлик билан [подшоҳга] мурожаат қилди. — Ойбек, Навоий

Юсупов боланинг ёнига борди-да, гуллаб турган дарахтни кесма, деб вазминлик билан тушунтирди. — М. Ҳазратқулов, Журъат

фл. 1. Оғирлик ўлчами ошмоқ; оғирлашмоқ.

Юки вазминлашмоқ.

2. Вазмин характер-хусусият касб этмоқ.

Аҳмаджон анча етилиб, вазминлашиб, бригадага бошлиқ бўлиб олган эди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

фл. Вазминлашмоқ феълининг орттирма нисбати.