ot 1. tar. 1 Mulkdor shaxslar yoki davlat tomonidan diniy muassasa ixtiyoriga daromadidan foydalanib turish, ammo oʻzini sotmaslik sharti bilan oʻtkazilgan yoki vasiyat qilib qoldirilgan mulk (yer-suv, maktab, shifoxona, uy-joy, doʻkon va shu kabilar).
Madrasayi oliyaning uch yuz oltmishta vaqf doʻkonidan ijara haqiga oltinlar oqib turardi. — K. Yashin, Hamza
Valixon madrasada diniy taʼlim olib, mudarris boʻlib chiqqanda, otasi uni son-sanoqsiz vaqf mulklariga ega qilishni niyat qilgandi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
2. Soʻzlash paytida, Qurʼon suralarini oʻqiyotganda (har bir oyat oxirida) toʻxtash.
3. Musiqa asarlarini ijro etish paytidagi tinim, kichik pauza.