ot 1. Biror narsa, hodisa va shu kabilarni keltirib chiqaruvchi asos; sabab.
Koʻktemirni qoʻshib chala oʻlik qiyatni doʻxtirga yuborganing vajini endi bildim, ablah! — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Menga aytgin yigʻlaganing vajini, Ne sababdan bunday oʻksib yigʻlaysan. — Bahrom va Gulandom
2. Ish-harakat, hodisa va shu kabilarni oqlash uchun koʻrsatiladigan, keltiriladigan sabab, asos; bahona.
Dangasaning vaji koʻp, ohangsizning — avji. — Maqol
Bilib, koʻrib turib oʻzini oqlashga vaj qidiryapti. — S. Nurov, Narvon
Yilning oxirida million-million ajratilgan mablagʻ foydalanmay qolib ketadi. Ungayam vaj topib beradilar. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan
3. Biror narsaga taalluqli jihat, tomon.
— Qorin vaji uncha maqtarli emas — dedi Shum bola. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
Ammo mendan soʻrasang, Margʻilondagi na qudamiz va na kelinimizni hech bir vaj bilan kamsita olmayman, balki bizga quda boʻlmoqqa eng muvofiq kishilar edi, balli, oʻgʻlim, deyman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Vaj qilmoq Sabab qilib koʻrsatmoq, bahona qilmoq. Chavandoz allakimlar bilan maslahatlashib olishni vaj qilib, spravkani paysalga soldi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa