sft. ayn. Vahimali.
Поиск
По запросу «vahmli» — результатов: 4
Словарные статьи
4ot 1. ayn. 1 vahima.
Oʻlimning vahmidan har dam yurak toʻlganga yigʻlayman. — Hamza
Cholning vahmi, Hasan soʻfining yerga yotib quloq solishi Gʻulomjonlarni hayron qoldirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Uning ovozidan qoʻrqinch aralash tashvish, boya oʻzi aytganidek, vahm alomatini sezgan Sherali xoxolab yubordi. — S. Karomatov, Oltin qum
Bari chopqu oldda, Erkin, ne uchun vahm aylading — E. Vohidov, Muhabbat
Barot polvonning xotini uyda yolgʻiz; eri ham, oʻgʻli ham guzarda koʻchadagi xotinlar chuvuri, bolalar yigʻisi yuragiga vahm solardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. ayn. 2 vahimali.
Keyingi kunlarni Anor-xon vahm oʻylar bilan oʻtkazdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
ot 1. ayn. Vahima.
Bu yerda ilk bora yangragan Temur sasi, Chingiziylar boshiga solib qoʻrquv, vahmalar. — A. Oripov
Nega bu yigitning yuragiga vahma solyapsiz? — S. Ahmad, Hukm
2. Vahima kasalligiga uchragan odam.
ot 1. ish. ayn. 1 vahimachi.
2. zool. Qurtlarning tanasiga tuxum qoʻyuvchi hasharot.