Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 3 словарях
ot Vahima qiluvchi, vahima tarqatuvchi; lof urib, kishilar yuragiga gʻulgʻula soluvchi.
Oʻzi doktorlar ham vahimachi boʻladi-da, sal narsaga kasalxona — E. Raimov, Ajab qishloq
Bir vahimachining qutqusi bilan odamlar toʻzib ketdi. — N. Safarov, Olovli izlar
Vahimachi starshina sizlarni rosa qoʻrqitganga oʻxshaydi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar