от айн. Вафодорлик.
Қидирув
«вафолилик» бўйича 10 та натижа
Филтр
Луғат мақолалари
10 таот 1. Ёрга, дўстга, яқин кишиларга садоқат; ўз аҳд-паймонини муқаддас тутиш; сўзда, ваъдада қатъий туриш.
Яхшидан вафо— ёмондан жафо. — Мақол
Ваъдага вафо — марднинг иши, ваъдасиз — субуциз киши. — Мақол
Аввалда олиб кўнглим чин аҳд-у вафо бирлан, Охирда жафоларга ҳамхона қилиб кетди. — Ҳамза, Паранжи сирлари
2. Баъзи иш, уй ҳайвонларининг эгасига садоқатига нисбатан қўлланади.
Мақол тўқийдилар мослаб ўзига, Масалан, ит — вафо, дейдилар ҳайҳот. — А. Орипов, Йиллар армони
От вафоси тўғрисидаги оталар нақли икки рақибнинг от устидаги жангида синалди. — Н. Сафаров, Оловли излар
- Вафо қилмоқ 1. Содиқ турмоқ, садоқат кўрсатмоқ. Мен унга Умри тўғрисида билганларимни айтдим, сўзимнинг охирида: — Ўз эрига вафо қилмаган хотиндан вафо кутма,— дедим. — А. Қаҳҳор, ХотинларНе қилайким, дунё вафо қилмади, Вафо эмас, қатра шафқат қилмади. — Ҳ. ШамсВаъдага вафо қилмоқ — мардларга хос фазилат. — Ғайратий
от Ўлим.
Солиҳ махдум отасининг вафотида йигирма ёшлик талаба эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Бугун Гулнор вафотининг саккизинчи куни. — Ойбек, Танланган асарлар
- Вафот этмоқ (ёки қилмоқ) Ўлмоқ, оламдан ўтмоқ. Мирзакаримбойнинг хотини Лутфинисо тўсатдан, қалб хасталигидан бўлса керак, бир кечада вафот этди. — Ойбек, Танланган асарларАммам вафот қилганидан кейин, тоққа кетиб қолган. — П. Турсун, Ўқитувчи
сфт. айн. Вафодор.
Вафоли дўст ёʻлга солар, Иғвогар дўст пайдан олар. — Мақол
Умидим шул эди, вафоли ёрим. — Ойсулув
От вафоли бўлади, хотин вафосиз — Бек буни ўз турмушида синаб билган. — Ҳ. Ғулом, Машъал
сфт. 1. Ўз аҳд-паймонини муқаддас тутувчи, сўзида, ваъдасида қатъий турувчи; содиқ.
Вафодор ёр. Вафодор дўст.
Аниқ билдим: менга кўнгли бор экан, Икки йилдан бери интизор экан, Ҳақиқат, Нигор қиз вафодор экан. — Нигор ва Замон
2. кўчма Эгасига содиқ (ит, от ва шу кабилар ҳақида).
Белгиланган жойда вафодор от пайдо бўлибди. — Олтин бешик
Икки тозим эди, она, вафодор, Душман келса, бўлар эди баробар. — Рустамхон
сфт. Вафоси ёʻқ, бевафо.
Вафосиз одам. Вафосизда ҳаё ёʻқ, ҳаёсизда вафо ёʻқ. — Мақол
[Ғуломжон устага:]
Бу вафосиз дунёда истак ва заруратдан ташқари кўнгил деган нарса ҳам бор экан. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Виждонсиз, вафосиз ул она ҳали бу гўдакнинг тирноғига ҳам зор бўлади. — М. Алиев, Шонли авлод