«ваъдасиз» бўйича 11 та натижа
сфт. Ваъдасида, лафзида турмайдиган; субути ёʻқ, субуциз.
Ваъдасиз одам. Ваъдага вафо —марднинг иши, ваъдасиз — субуциз киши. — Мақол
от Нимадир қилиш-қилмасликка берилган сўз.
Қуруқ ваъда.
Ваъда осон, лекин гап ваъдага вафода. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Тўқсонов жўнаётганида, муаллимни алмаш-тириш тўғрисидаги ваъдаси билан Тожибойни қаттиқ ишонтириб кетган эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Ўрмонжонга, Бўтабойга, Канизакка кўпдан-кўп салом айтди ва Қўшчинор га шу ҳафта ичи, яъни ваъдасидан бурунроқ боришини айтди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
от Ваъдасида турмаслик, субуцизлик.
сфт. салб. Қуруқ ваъдалар бераверадиган.
Хўп-хўп деган ибора ваъда-бознинг қиёфасини беркитиш учун бир парда экан. — Газетадан
от Ваъда бериб, устидан чиқмаслик, бажармаслик хислати.
Ҳар кунги ваъдабозликдан бир кунги жонбозлик яхши. — Мақол
фл. Бир-бирига ваъда бермоқ, бир-бири билан аҳд-паймон қилмоқ, сўзни бир жойга қўймоқ.
[Отабек устага:] Туякашлар билан Андижонда бу кунга учрашиш учун ваъдалашган эдим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
У ёққа келишда у Гавҳар билан ёзишиб туришга ваъдалашган, иккови ҳам хатларни почтадан оладиган бўлган эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
субуциз Субутини ёʻқотган, ишониб бўлмайдиган; тайини, бурди ёʻқ, бетайин, бурдсиз. Ваъдага вафо — марднинг иши, Ваъдасиз — субуциз киши. Мақол Олимжон — содда ва
алдамчи Кишини алдашга, аврашга, лақиллатишга уста; алдоқчи. Бир алдамчи, ўзинг кашмир бўлмасанг, Мадинадан дарров қандай келасан?! Ёдгор Фирибгар, қаллоб. Бул
вафо Ёрга, дўстга, яқин кишиларга садоқат; ўз аҳд-паймонини муқаддас тутиш; сўзда, ваъдада қатъий туриш. Яхшидан вафо— ёмондан жафо. Мақол Ваъдага вафо — мардн
Золим подшоҳнинг фарзандсизлиги ва тўтиқушнинг саргузаштлари орқали бошланган бу эртак, гўзал Мислабуни излаб топиш ёʻлидаги қийинчиликлар ва подшоҳни
