ot
1.
Odam va hayvonlarda davriy yuz beradigan fiziologik holat (Uyquda nerv sistemasi, asosan, bosh miya poʻstlogʻining faolligi pasayadi, ong, muskul tonusi va sezuvchanlik susayadi).
Qattiq uyqu. Shirin uyqu. Uyqum keldi. Uyqu arslonni ham yiqitar. — Maqol
Gʻulomjonning uxlab qolganini ham, uyqusida shirin tushlar koʻrayotganini ham bilmaydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Doridan ichgandan keyin yurak siqilishi kamayib, uyqusi ham bir oz yaxshilandi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil
Ishtaha yoʻq, uyqu buzilgan, boshim ari toʻldirilgan qovoqdek guvullagani-guvullagan. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
Koshona egalari [roʻzada] salqin xonalarda yotib, uyqu bilan jon saqlashni odat qilganlar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2.
koʻchma
Hayotdan toʻxtagan, harakatsiz, shovqin-suronsiz, tinch holat (tabiat hodisalari va shu kabilarga nisbatan).
Ona tabiat, ertangi kurash oldidan miriqib dam olishga chogʻlangan pahlavonlarday, ogʻir uyquga choʻmgandi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil
Dov-daraxtlar qish uyqusidan uygʻonib, bahorni olqishlaydilar. — Gazetadan
Asrlar uxlagan sahro uyqusin Mahv etdik, bir yoʻla ayladik bedor. — Gʻayratiy