fl. 1. Uxlashni juda is-tab qolmoq, uyqusi yoki uxlagisi kelmoq; mudramoq.
Uyqusirab oʻtirmoq. Soqchi uyqusiragan koʻzlarini ishqaladi.
Bu oʻylarni tugatgandan keyin, uning [Hasanalining] koʻzlari uyqusirab, yumila boshlab, qarshisiga Otabek kelib toʻxtaydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Uyquda yoki uyqu aralash biror gap-soʻz, xatti-harakat qilmoq.
Poraxoʻr uyqusirasa, xotinidan pul soʻrar ekan. — Gazetadan
Zebi uyqusirab kelib, yana fonarni yoqdi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz
Tun yarimdan ogʻdi eshik qiya ochiq qolgan shekilli, qoʻshni xonadan Umidjonning uyqusirab aytgan gaplari quloqqa chalindi. — R. Fayziy, Goʻzal