фл. 1. Бирор нарса, юмуш билан шуғулланмоқ, овора, машғул бўлмоқ.
Бир оздан кейин Чўливой ака ҳалиги нарсаларни олиб кетди ва яна эгатларнинг бошида уймаланди. — О. Ҳусанов, Най
2. Бирор жойда тўпланишмоқ; ўралашмоқ.
Дераза яқинидаги бир каллакланган тутнинг бутоқларида қора тумшуқ чумчуқлар уймаланган. — П. Турсун, Ўқитувчи
Сандиқ ёнида уймаланиб ётган кўрпа-тўшак устига ўзини юзтубан ташлади. — А. Мухтор, Опа-сингиллар