от
1.
Кийим, тўшак ва шу кабиларнинг тўзган, узилган парчаси.
Мен совуқдан сақланиш учун увадаси оқиб ётган кўрпа-тўшакларга ўралиб олар эдим. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаё-тим қиссаси
Ниҳоят, тўнидан увада олиб отибди Шунақа, Тўлаган ака, душман отган тошдан жигар отган увада қаттиқ тегади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2.
Эскириб, ситилиб, йиртилиб дабдала бўлган кийим-кечак; латта-путта, эски-туски.
Чувриндиларга ўралган Лаъли увадага ўрал -ган гўдагини қучоқлаб пўстак устида ўтирарди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Зангдан қорайиб кетган темир каравот устида кўрпанамо эски увадаларга бурканиб Дороббек ётарди. — Д. Нурий, Осмон устуни
Болор ҳам хода бозори. Пахта, увада бозори — Равшан
3.
сфт.
Йиртилган, тўзган, увада ҳолга келган.
Увада камзулда биллур тугмадай Булутлар ортидан боқади юлдуз. — А. Орипов
4.
кўчма
Увадага ўхшаш нарса ҳақида.
Оппоқ увада булутларни шамол ҳайдайди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди
Бир ёнда судралган қиш увадаси: Иркит қор уюми, тўнгган нам тупроқ. — Р. Бобожон
этда-бетда увада қорлар сочилиб ётарди. — Мирмуҳсин, Қуламас қоя