ot
1.
Kiyim, toʻshak va shu kabilarning toʻzgan, uzilgan parchasi.
Men sovuqdan saqlanish uchun uvadasi oqib yotgan koʻrpa-toʻshaklarga oʻralib olar edim. — H. Tursunqulov, Hayo-tim qissasi
Nihoyat, toʻnidan uvada olib otibdi Shunaqa, Toʻlagan aka, dushman otgan toshdan jigar otgan uvada qattiq tegadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2.
Eskirib, sitilib, yirtilib dabdala boʻlgan kiyim-kechak; latta-putta, eski-tuski.
Chuvrindilarga oʻralgan Laʼli uvadaga oʻral -gan goʻdagini quchoqlab poʻstak ustida oʻtirardi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Zangdan qorayib ketgan temir karavot ustida koʻrpanamo eski uvadalarga burkanib Dorobbek yotardi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
Bolor ham xoda bozori. Paxta, uvada bozori — Ravshan
3.
sft.
Yirtilgan, toʻzgan, uvada holga kelgan.
Uvada kamzulda billur tugmaday Bulutlar ortidan boqadi yulduz. — A. Oripov
4.
koʻchma
Uvadaga oʻxshash narsa haqida.
Oppoq uvada bulutlarni shamol haydaydi. — S. Zunnunova, Goʻdak hidi
Bir yonda sudralgan qish uvadasi: Irkit qor uyumi, toʻnggan nam tuproq. — R. Bobojon
etda-betda uvada qorlar sochilib yotardi. — Mirmuhsin, Qulamas qoya