ot 1. Yonib yoki laqqa choʻgʻ boʻlib turgan moddadan otilib, uchib chiquvchi zarra
Yiltiragan choʻgʻ yerga tushib, ojiz uchqunlar sachratib soʻndi. — M. Muhamedov, Qimmat bilan Himmat
Toʻxta xola tandirga oʻt qoʻyganga oʻxshaydi, koʻcha tomonga goh-goh uchqun uchib turibdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. Narsalarning bir-biriga tegishi, urinishidan hosil boʻluvchi olov-zarra.
Tohir boltani., goh qulfga, goh darvoza zanjirining zulfiniga urar, temirdan uchqun sachrar edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Koʻkrak choʻntagidan moʻjazgina yaltiroq qutichani olib, bir joyini bosgan edi, chirs etib uchqun sachrab, qutichaga oʻrnatilgan pilik alanga oldi. — K. Yashin, Hamza
3. Narsalarning sachraydigan, sochiladigan eng mayda boʻlagi, zarrasi.
Temir uchquni.
Sovuq shamol zoʻrayib, qor uchqunlari burunga, koʻzga, peshonaga urila boshladi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Qalin, qora bulut yana bitta-bitta sovuq uchqun tashlab, hamma yoqni qoplab olgan. — Oʻ. Hoshimov, Ikki surat
4. koʻchma Sezgi, hissiyot, qobiliyat va shu kabilar belgisi.
Lekin koʻnglida goho yilt etgan uchqun chaqnaydi. Bu —umid, roʻshnolik, najot uchquni. — S. Siyoyev, Avaz
bu xotinda, shirinsoʻzligi va tashqi koʻrinishini hisobga olmaganda, satanglikdan uchqun ham yoʻq edi. — S. Zunnunova, Gulxan
5. Uchqun (erkaklar ismi).