Qidiruv

sft. Tuturigʻi, burdi bor; soʻzida, lafzida turadigan; burdli; tayinli.

Tuturiqli odam. Tuturiqli gap.

ot 1. Kimsaning oʻz soʻzida, vaʼdasida tura olish xislati; lafz, burd.

Tuturigʻi yoʻq odam.

Nahotki, kechagina texnikaga birkitilgan bolalarni yana qaytarib, tuproq ishiga qoʻyishga toʻgʻri kelsa! Bolalar oldida lafz, tuturiq qoladimi? — A. Muxtor, Tugʻilish

Bir soatning ichida ikki odamni igʻvogarga chiqarib, yana soʻzingizdan qaytib oʻtirsangiz, sizda tuturiq bormi oʻzi? — Mushtum

2. Ish, gap-soʻzdagi qatʼiylik, tayin.

men bu dunyodagi ishlaring betuturiq deb yursam, oxiratdagi ishlaringda ham tuturiq yoʻq ekan. — A. Qahhor, Asarlar

Otamning dardi ogʻir, baʼzi vaqtlar isitma orasida allaqanday tuturigʻi yoʻq gaplarni gapirib qoʻyadi. — Gʻayratiy, Mening yoshligim

sft. Tuturigʻi, burdi yoʻq; soʻzida, lafzida turmaydigan, beburd, betayin, bemaʼni.

Tuturiqsiz odam. Tuturiq-siz gap

Ikki tuturiqsizni deb koʻrpani kuydirmoqchimisan? — A. Muxtor, Tong bilan uchrashuv

Tabibiy xonning Gʻoziy taxallusi bilan tuturiqsiz sheʼrlar bitadigan jiyani Said Gʻoziy toʻraga ishora qilayotgan edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

ot Tuturiqsiz ekan-lik, tuturiqsizga xos xususiyat, xatti-harakat, qiliq.

Maqsumjonning soʻzidan qandaydir bir tuturiqsizlikning hidi buruqsab turardi. — Gʻayratiy, Dovdirash

Doʻq urish va qoʻpollik xodimning ojizligini, tuturiqsizligini koʻrsatadi. — Gazetadan

[Onaxon] Nazokatning yana paranji yopinib olib, oʻtaketgan tuturiqsizlik qilganini eshitgach, qattiq xafa boʻlgan edi. — A. Muxtor, Opa-singillar