fl. 1. kam qoʻll. Tutab, oʻt olib qizimoq.
— Shoshmang, bu dardi harina oz-moz tutaqsin! Puf, puf. Oʻhoʻ, ah. Tutun jigarimni ham titib yubordi! — Bas., u oʻtin yonmaydi, saraton yuzini koʻrganda ham yonmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Achchigʻidan, gʻazabdan oʻta qizishmoq, oʻta dargʻazab boʻlmoq.
Domla shu qadar dargʻazab boʻldiki, azbaroyi tutaqqanidan koʻzlari kosasidan chiqib ketayozdi. — N. Maqsudiy, Laylatulqadr
Vaqqos ota tutaqib ketganidan qaltirar, tili gapga kelmasdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
3. koʻchma Harorati koʻtarilib, alangayi otash boʻlib yonmoq.
Isitmadan tutaqib ketyapman.
Buni eshitib, azbaroyi xudo, tutaqib, isitmam chiqib ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. koʻchma Yuqori harorat taʼsirida juda kuygan holatda boʻlmoq.
— Nega qichqirasiz, Adolat? Biror yerga oʻt ketibdimi? — Gʻoʻzaga oʻt ketibdi; qarang, tutaqib yotibdi. — I. Rahim, Chin muhabbat