ot 1. kt. Kimsaning koʻnglini olish yoki xizmatlarini taqdirlash uchun berilgan narsa; tortiq, sovgʻa.
Qimmatbaho tuhfa. Tuhfa olib bormoq.
[
Sohibdoro:} Qilib olamshumul sanʼatni bunyod, Ketirmish sizga tuhfa usta Behzod. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy
Husayn Boyqaro shu shaharni [Astrobodni] kichik oʻgʻli Muzaffarga tuhfa qildi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi
2. koʻchma Koʻpchilik uchun atab tayyorlangan narsa; sovgʻa.
Maqomlarning gramplastinkaga yozib olinayotgani sanʼatkorlarimizning xalqqa ajoyib tuhfasidir. — Gazetadan
3. Tuhfa (xotin-qizlar ismi).