ot 1. 1 Tupurganda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.
Nasva [nasiba] tortib kelib qolsa Ahmadjon, Haq, tuf, deb tupuradi yuzingga. — Yusuf va Ahmad
2. etn. Koʻz tegmaslikni istab aytiladigan soʻz.
Anzirat xola uning bolasiga havasi kelib, oʻrnidan turib, bolani qoʻliga oldi: — Tuf, yomon koʻzdan saqla, muncha ham doʻmboq, muncha ham oppoq! — A. Muxtor, Opa-singil-ar
- Tuf deb (yoki tuflab) tugmoq Topganini yigʻmoq, toʻplamoq. — Nusratbek topganini tuf deb tugayotgan boʻlsa kerak, — dedi yuzlari qip-qizil, dumaloqqina sherigi uni quvvatlab. — S. Nurov, Narvon
- Yuziga tuf demoq (yoki tuflamoq) Sagʻirning haqi menga emas, mening haqim sagʻirga oʻtmasa, yuzimga tuf deng — P. Tursun, Oʻqituvchi