сфт.
1.
Қуйи, паст.
— Хизмат? Ўтиринглар, — аълам тетик, айёр кўзлари билан келувчиларга разм солиб, тубанроқдан жой кўрсатди. — Ойбек, Улуғ ёʻл
Кема тубан оқиб боради, Бўрон уни қирга олади. — Э. Раҳим
Қулмуроднинг бу сўзларини эшитган Шокир қизариб-бўзариб кетди ва нима дейишини билмасдан, бошини тубан солди. — С. Айний, Қуллар
2.
кўчма
Мавқейи, хислатлари, сифати ва шу кабилар жиҳатидан қуйи даражали; паст, арзимас.
Тубан одам.
Ақлга келганда, мулла Султонқулдан анча пастда, тегирмончидан эса жуда ҳам тубан туради. — А. Қодирий, Обид кетмон
Ҳаёт оқимидан сокин, унинг талабидан тубан яшаш ўқитувчини беобрў ва беқадр қилади. — Р. Усмонов, Одобнома
3.
кўчма
Ҳаёт, ахлоқ талаби нуқтайи назаридан ёмон, ярамас.
У [Фазлиддин] яқинда яна ичиб келиб, онасини энг тубан ҳақоратлар билан тупроққа қориб ташлади. — М. Исмоилий, Одамийлик қиссаси
Гиёҳвандликнинг қандай қилмишларга сабаб бўлиши, фоҳишабозликнинг нақадар жирканч, тубан эканлигини яширмай-нетмай кўрсатмоқдамиз. — Газетадан
Бошқа илож қолмагач, она энг тубан ва жирканч бир ҳунарга тутинди; дўкондорларга, мулкдорларга, бадавлат одамларга янада зиёда давлат тилаб, хайр-садақа сўрай бошлади. — П. Турсун, Ўқитувчи
