Qidiruv

ot ayn. Tubanlik.

sft. 1. Quyi, past.

— Xizmat? Oʻtiringlar, — aʼlam tetik, ayyor koʻzlari bilan keluvchilarga razm solib, tubanroqdan joy koʻrsatdi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

Kema tuban oqib boradi, Boʻron uni qirga oladi. — E. Rahim

Qulmurodning bu soʻzlarini eshitgan Shokir qizarib-boʻzarib ketdi va nima deyishini bilmasdan, boshini tuban soldi. — S. Ayniy, Qullar

2. koʻchma Mavqeyi, xislatlari, sifati va shu kabilar jihatidan quyi darajali; past, arzimas.

Tuban odam.

Aqlga kelganda, mulla Sultonquldan ancha pastda, tegirmonchidan esa juda ham tuban turadi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

Hayot oqimidan sokin, uning talabidan tuban yashash oʻqituvchini beobroʻ va beqadr qiladi. — R. Usmonov, Odobnoma

3. koʻchma Hayot, axloq talabi nuqtayi nazaridan yomon, yaramas.

U [Fazliddin] yaqinda yana ichib kelib, onasini eng tuban haqoratlar bilan tuproqqa qorib tashladi. — M. Ismoiliy, Odamiylik qissasi

Giyohvandlikning qanday qilmishlarga sabab boʻlishi, fohishabozlikning naqadar jirkanch, tuban ekanligini yashirmay-netmay koʻrsatmoqdamiz. — Gazetadan

Boshqa iloj qolmagach, ona eng tuban va jirkanch bir hunarga tutindi; doʻkondorlarga, mulkdorlarga, badavlat odamlarga yanada ziyoda davlat tilab, xayr-sadaqa soʻray boshladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Quyida, pastga; quyi tomonga.AŞAĞIDA

ot 1. Past holatga egalik, past ekanlik.

Sodiq qoʻlidagi xanjarini bir-ikki qayta solib koʻrsa ham, tegdirish uchun kesmaning tubanligi xalal berdi, lekin oʻzi tetik edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. koʻchma Tuban shaxsga xos holat-xususiyat; tuban xatti-harakat, razolat.

Ilgʻorlik bilan qoloqlik, samimiylik bilan hasad, oliyjanoblik bilan tubanlik toʻqnashadi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

Ayol kishiga qoʻl koʻtarish — ojizlik belgisi, tubanlik — madaniyatsizlik belgisi. — Gazetadan

Quyida aytilgan, zikr qilingan, koʻrsatilgan, quyidagi.

Tubandagi faktlar (raqamlar).

ayn. Quyidagicha.