от 1. Кўчиб, бир-бирини суриб думалатиб, шиддат билан тушаётган тошлар оқими.
Шу пайт тоғ чўққисидан катта бир тош юмалади ва ёʻлидаги бошқа тошларни қўпориб, даҳшатли тошбўрон бошланди. — С. Айний, Дохунда
2. тар. Қадимда айбдор деб ҳисобланган кишини кўкрагигача ерга кўмиб, ҳар ёқдан тош отиб қатл қилиш усули; умуман, ҳар томондан тош ёғдириб жазолаш, уриш.
— Муфти жаноблари, қора халқ уни тошбўрон қилдиришга қўймас Бадарға қилмоқ керак, бадарға! — деди қозикалон. — Ж. Шарипов, Хоразм
Ўлган, ярадор бўлганларга қарамай, қўзғолончилар катта сурон билан илгари отилиб, тошбўронни кучайтирди. — Ойбек, Танланган асарлар