фл. 1. Тафтига, алангасига тутмоқ, қиздирмоқ.
Чўпон ота пахмоқ соқолларини силаб, бағрини офтобга тоблаб, тоғ бағрига ёнбошлади. — Ойдин, Фарҳодлар
Зокир Ўринович печга қўлларини тоблаб, бир оз иситгач жавон ёнига борди. — Ш. Холмирзаев, Ёʻллар, ёʻлдошлар
2. махс. Махсус қурилмада қиздириш ва бошқалар ёʻллар билан ишлов бериш орқали етилтирмоқ, тобига келтирмоқ.
Темирдан уранни қилоламиз фарқ, Пўлат тобламоққа ўз кўрамиз бор. — Р. Бобожон
3. кўчма Чидам-бардошли қилиб етиштирмоқ; чиниқтирмоқ.
Мамажон-ку пишиган, ҳаёт обдан тоблаган уни. — С. Нуров, Нарвон
Кураш оловида тобладик ўзни, Тарих жилдларида шуҳратимиз бор. — Р. Бобожон