фл. 1. Ипни тўр шаклида кесиштириб тикмоқ, шу ёʻсинда тикиб, бирор юзани қопламоқ.
Пайпоқни тўрлаб ямамоқ.
2. Тўр шаклида кесишган чизиқлар билан қопланмоқ, тўр ҳосил қилмоқ (етилган, пишган қовун ҳақида) (
Шакарпалак тўрлай бошлабди.
Тарвузлар бир қучоқ, тўрлабди қовун. — Миртемир
3. кўчма Умуман, шундай шаклни (тўр шаклини) олмоқ.
[Темир тоға] Тўрлаб кетган қадоқ қўлларини бир-бирига ишқаб, йигитларнинг кўзига тикилди. — Ҳ. Нуъмон ва А. Шораҳмедов, Ота
У кўзойнагини қаншаридан олиб, кўкиш томирчалари тўрлаб кетган энгагини оқ рўмолча билан артиб қўйди. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда