ot 1. Qamish, changal va shu kabilar oʻsimliklar oʻsib yotgan, odatda, zaxkash yer.
Toʻqayga oʻt ketsa, hoʻlu quruq baravar yonadi. — Maqol
Mavlon aka anavi kuni Sultonboy bilan toʻqayga borib, qoʻqon aravasiga qamish bosib keldi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Sidiqjon bolani bagʻriga bosganicha, bir-biriga kirishib ketgan butalar, shoxlar orasidan oyogʻi va yelkasi bilan yoʻl ochib, toʻqayning ichkarisiga boshladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. koʻchma s. t. Shunday holat olgan joyga nisbatan qoʻllanadi.
Hovlimiz toʻqay boʻlib ketibdi.