Qidiruv

ot 1. Juft holda butunlik tashkil etuvchi narsalarning ikki qismidan biri, bir tomoni, boʻlagi.

Tahqirlangan boy oʻrnidan turib: — Batrak, qul, toqa deb tikuvchini soʻkib, qoliplangan bir toqa etikni uning boshiga chogʻlab otdi. — S. Ayniy, Qullar

Shamol shuncha zaptiga olgan ediki, eshikning bir toqasini uning koʻlidan sugʻurib, kuch bilan devorga urdi-yu, devorning ustki qavati butunlay koʻchib tushdi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

2. Bir joʻra atlas yoki beqasamning har bir boʻlagi.

Bir toqa atlas. Beqasamning bir toqasi.

ot Chidash, bardosh berish qobiliyati; sabr-bardosh, chidam, toʻzim.

Toqat bilan kutmoq. Toqat bilan gapiga quloq solmoq. Toqati tugadi (bitdi, tamom boʻldi).

Sen boʻlmasang, menda toqat qaydadir, Togʻ chidamas otangning faryodiga! — Ravshan

Kalit topila bermagach, maxdumning toqati tugadi, chiqib, qizlar ichidan Raʼnoni chaqirdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Otamurod Hanifaning yozgʻirishi tugashini toqat bilan kutardi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

ot 1. Qamish, changal va shu kabilar oʻsimliklar oʻsib yotgan, odatda, zaxkash yer.

Toʻqayga oʻt ketsa, hoʻlu quruq baravar yonadi. — Maqol

Mavlon aka anavi kuni Sultonboy bilan toʻqayga borib, qoʻqon aravasiga qamish bosib keldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Sidiqjon bolani bagʻriga bosganicha, bir-biriga kirishib ketgan butalar, shoxlar orasidan oyogʻi va yelkasi bilan yoʻl ochib, toʻqayning ichkarisiga boshladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. koʻchma s. t. Shunday holat olgan joyga nisbatan qoʻllanadi.

Hovlimiz toʻqay boʻlib ketibdi.

n roll (small loaf offlat bread)

sft. Toʻqasi bor, toʻqa taqilgan.

Qora toʻni ustidan yelkasiga qadimgi oʻqdonlarini osgan, beliga qadimgi kumush toʻqali qalin kamarini bogʻlagan — P. Tursun, Oʻqituvchi

sft. Sabr-toqatga ega; chidamli, toʻzimli.

Toqatli kishi. Toqatliga togʻlar egar boshini. — Maqol

Avvalo, yigit kishi sabrli, toqatli boʻladi. Ikkinchidan, mard boʻladi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda