фл. 1. Тирноқ ёки ўткир учли нарсалар билан тилмоқ, юлмоқ, тимдаламоқ.
Мушукча боланинг қўлини тирнаб олди.
Соч юлиб, ерни тирнаб қилдилар фарёд. — Ғайратий
Зуҳра бегим ёлғиз ўғлининг то-бутда бошсиз ётган танасини кўрганда, ўзининг калласига муштларини уриб дод солди, юзини қўли билан тирнаб, қонатиб юборди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2. кўчма Худди тирнаш каби ҳаракат ва унинг таъсирига нисбатан қўлланади.
Совуқ шамол баданни тиканли тили билан тирнар, нимдош кийимдан ўтиб санчар ва қатиратар эди. — Н. Мақсудий, Лайлатулқадр
Аммо Йигиталининг бугунги иши унинг ичини тирнаб ўтди. — И. Раҳим, Зангори кема капитани
юрагимни тирнаб турган фикрларни тушуниб, самимий маслаҳатингиз, ширин сўзларингиз билан мадад берсангиз эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
- Ичини мушук (ёки ит) тирнамоқ Шу вақтгача шоирнинг ҳаёти учун қўрқиб, ичини ит тирнаётган вазир енгил нафас олиб бош эгиб қўйди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси