ot 1. Idishlarning ogʻziga tiqib qoʻyiladigan qopqoq.
Poʻkak tiqin. Shisha tiqin. Butilkaning tiqini.
Shukurjon butun vujudi jimirlab ketganini his etib, flyaganing tiqinini tortdi, u boʻsh edi. — O. Yoqubov, Ota izidan
Ashurtoy aka nos-qovoqning shokilador charm tiqinini yopa turib, salmoqlanib gapirdi. — R. Fayziy, Hazrati inson
2. ayn. Tiqilinch.
Yoʻl juda tiqin va serqatnov.
Bolnitsaga [kasalxonaga] borsangiz, oʻzim eltib qoʻyaman, yuravering. Tramvayda hozir odam tiqin boʻladi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
Men tiqinda havo yetmaganday boʻgʻila boshlayman, derazaga intilaman. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
3. Ichiga, qobigʻiga tiqilib turgan, shunday joylashgan.
Yoʻldosh tiqin ryukzagini orqaladi, Oynisa tugun koʻtarib oldi, bobo bilan buvi oldinga tushishdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Har koʻchatda oʻn-oʻn ikki va undan ziyod gʻoz tuxumiday, ana ochilay, mana ochilay deb turgan tiqin paxta. — Gʻ, Gʻulom
Sinflarda boʻsh parta yoʻq, Magʻzi tiqin anorday. — Gʻ, Gʻulom