Поиск

sft. 1. Sehrlab, tilsimlab qoʻyilgan, tilsimlangan.

Tilsimli xazina. Tilsimli qalʼa.

2. Gʻayritabiiy kuchga ega boʻlgan; moʻjizakor, sehrli, sirli.

Bektemir goʻyo umrida oyni ilk dafʼa koʻrgandek, qiziqib qaradi, qizchaga tilsimli, gʻalati oʻyinchoqni koʻrsatgandek, boshini qimirlatdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Yer bagʻrining razvedkachilari tilsimli tayoqchaga emas, balki oʻz bilim va tajribalariga suyanishadi. — Fan va turmush

ot 1. Sehrlab qoʻyilgan, sehrli narsa; hech kim kira olmaydigan sehrli joy.

Tantiboyvachcha bobilladi: — Dev poylagan tilsimdan uni qaysi mard olib ketdi? — Oybek, Tanlangan asarlar

Ishchining bu soʻzlari Sergeyga tilsimning kalitiga oʻxshab tuyuldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. koʻchma Har qanday sirli, narsasini bilib, topib boʻlmaydigan, yashirin joy.

Ehtimol, javohir saqlagan sandiq, Tilsim boyliklarga kondir bu taqir. — Uygʻun, Hayot chaqiradi

Meʼmor tabiat dashtni ataylab yasagan, ey odamzod, tilsimini top-u, oʻzingga boʻysundir, shunda xizmatingni oʻtayveradi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

ot 1. Tilsim, tilsimlar.

Tabiat tilsimotlari.

Sultonmurod oʻzini alla-qanday bir tilsimot ichida sezdi. — Oybek, Navoiy

Ushatsam dengizlar tilsimotini, Soʻngsiz muhitlarning qulfin ocholsam! — Mir-temir, Oʻylar

2. Sehr, jodu.

Jodu-tilsimotlar bilan togʻni koʻtarar. — Murodxon

fl. Sehr-u jodu qilmoq, hech kim kira olmaydigan qilib qoʻymoq; sehrlamoq.

Yonida kashmir yoʻq ediki, Ibrohimbekning koʻzini bogʻlab, tilsimlab ketgan boʻlsa! — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik