sft. 1. Bir-biriga juda yaqin joylashgan; oraligʻi qisqa; zich, qalin.
Tigʻiz daraxtlar. Zalda odam tigʻiz. Tigʻiz oʻtqazilgan koʻchatlar.
Endi ular ancha zich-tigʻiz qatorlar bilan ilgarilardi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Tutqun sasni topolmadim Tigʻiz oʻrmonlarda ham. — M. Shayxzoda
Majnuntol barglari orasidan sirqib tushayotgan yomgʻir tomchilari qizning payvasta qoshlariga, tigʻiz kipriklariga teggan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. Muayyan ish (ishlar) uchun vaqtning kamligi, qisqaligi; ziq.
Kuzakdagi barakali xirmon shu tigʻiz kunlardagi ishning unumi va sifatiga bogʻliq.
— Vaqt tigʻiz. Hali bilet ham olganim yoʻq,— dedi Mahmud. — A. Ubaydullayev, Hayot oqimi
Agar mehmonning vaqti tigʻiz boʻlsa, har bir uydan bir narsa olib chiqilib, dasturxonga qoʻyib chiqiladi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik
3. Bajarilishi lozim boʻlgan ishlar koʻp va u tez suratda, uzluksiz bajarilishi lozim boʻlgan holat; shoshilinch, oshigʻich, qistalang.
Anhorda ikki objuvoz va ikki tegirmon ishlab turadi Shunga qaramay, ish tigʻiz. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Dalada ishning tigʻiz vaqti oʻtgani uchun mardikorlarga bundan bir necha kun ilgari javob berilgan. — Oybek, Tanlangan asarlar