sft. Quyoshga teskari, quyosh tushmaydigan, shimolga qaragan (togʻ, balandlik yonbagʻri, chuqurlik va shu kabilar haqida).
Unga Sherbek anavi terskay, qor yotgan qirning ortidan hali zamon ot oʻynatib chiqib qoladiganday tuyulaverdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Atrofini qurshagan toshlar orasidagi oʻrik-zor chorbogʻlar, kunduzi quyosh, kechasi oy nuridan yarqiraydigan xarsang toshlar, kun tushmas terskay jilgʻalar uning koʻz oldini band etib turardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi