ot 1. Yosh jihatdan teng yoki uncha farq qilmaydigan kishilar; birga oʻsib katta boʻlgan oʻrtoqlar; tengdosh, teng-tush.
Tengqurlarim — besh yil bir auditoriyada oʻqigan qadrdonlarim — toʻda-toʻda boʻlib, safarga otlanishardi. — H. Nazir, Muhabbat
Shu orada Alpomish qirqta tengqur joʻrasi bilan Boysarini izlab, Qalmiq yurtiga borib, qalmoq shohga bandi boʻlib qoldi. — Alpomish
2. folk. Munosib, muvofiq, mos.
Menga tengqur boʻlolmaysan, Koʻngliginang qurib ketsin. — Poʻlkan