ot 1. Temirchi ishi, kasbi.
Temirchilik bilan roʻzgʻor tebratmoq.
Bu mahallada unga [Yoʻlchiga] maʼqul boʻlgan ikki kishi bor edi: — Biri — guzarda taqachilik-temirchilik qiladigan Qoratoy, ikkinchisi — Shokir ota nomli mahsidoʻz chol. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. esk. Temirchilarning doʻkon yoki ishxonalari oʻrnashgan joy, rasta, koʻcha.
- Gapga temirchilik 1. Gapni choʻzish, ezmalik qilish. Gapga temirchilikdan xudoy saqlasin, ota-onam temirchi oʻtgan emas. A. — Qodiriy, Oʻtgan kunlar;Kishini boʻgʻasiz, Zaynab! Gapga temirchilik yaxshi emas. A. — Qodiriy, Oʻtgan kunlar