ot 1. Tutib, koʻtarib turadigan vosita; tirgak, ustun, tirgovuch.
Koʻprikning tayanchiqlari.
Boʻyin tayanchigʻi boʻlgan yuqorigi yettita umurtqa boʻyin umurtqalari deb ataladi. — Anatomiya
2. Stul, karavot va shu kabilarning suyaniladigan, tayaniladigan qismi; suyanchiq.
Naimiy buni sira kutmagan edi, rangi oʻchib ketdi, kresloning tayanchigʻini changallab, oʻrnidan turdi. — A. Muxtor, Opa-singillar
3. koʻchma Ayn. tayanch 3.
Men keldim bir darbadarday yosh toʻkib hushsiz, Qani onam tayanchigʻim, koʻnglim quvonchi? — Sharq yulduzi