Қидирув

от 1. Ташқи томон, сирт.

Уйнинг ташини оқламоқ.

Мол оласи — ташида, одам оласи — ичида. — Мақол

— Ичимда тилинг бошингни есин! десам ҳам, ташимда ҳур-мат билан кутар эдим, — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Ташқари, чет.

Душманнинг ташида бўлгунча, ичида бўл. — Мақол

Дала-тузни сув олса, қўнғир ғознинг тўшидан, Қулоқсизга сўз айцанг, қулоғининг ташидан. — Мақол

фл. айн. Ташламоқ.

сфт. 1. Сувга зор; сувсаган, чанқаган, сувсоқ, чанқоқ.

Одамлар ташна, ер чанқоқ, юрт қақроқ эди. Ҳамма сув деб талпинар, ҳамма сувга интилар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Эй сен, боши ва охири ёʻқ чўлда сувсираб, жон бераётган ташна ёʻловчи! — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Канал қазиб, оқизиб сувни ташна саҳрога — Ҳабибий

2. кўчма Бирор нарсага зор, кучли талаби бор.

Кимки илмга ташна бўлса, унинг қалбида яхшилик гули бор. — Газетадан

Аҳмаднинг юраги меҳрга ва саховатга тўла, ўзи эса суҳбатга ташна эди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

сфт. 1. Ташқарида, ташқари томонда жойлашган; ташқариги, сиртқи.

Ташқи девор.

Бу вақт аллаким дарвозанинг ташқи ҳалқасига уч-тўрт уриб шарақлатди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. айн. Ташқари 2.

Биз Яйпанда Олим бува деган нонвойнинг ташқисида турар эдик. — А. Қаҳҳор, Ўтмишдан эртаклар

У Қудратни кенг саҳнли ташқини супуриб-сидиришга қўйди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Ўзидан ташқарига, сиртга оид.

Тирик ҳужайра ташқи муҳит билан мунтазам алоқада бўлган тақдирдагина яшай олади. — Фан ва турмуш

Қуёнлар, ўзининг биологик хусусиятларига кўра, ташқи шароит омилларига ўта таъсирчан бўлади. — Фан ва турмуш

Бесабаб тикан кирмас деганларидек, ҳар бир ишнинг бошланишига бирор ташқи ёки ички сабаб бўлади. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

4. Чет давлатлар билан бўладиган, хорижий.

Ташқи сиёсат. Ташқи савдо. Ташқи ишлар вазирлиги.

5. Нарсанинг ичга қарама-қарши томони.

Журналнинг ташқи ва ички безалиши изчил такомиллаштириб борилмоғи керак. — Газетадан

Массаж қилаётган ўнг қўлининг ташқи томони билан пешонасига тушган сочини юқорига сурди. — С. Кароматов, Олтин қум

6. Кўринишда бўлган; зоҳирий.

Шу бир-гина сўз унинг бутун ички ва ташқи дунё-сини ўзида акс эттирган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Султонали мирзо Анварнинг ташқи аҳволи билан яхши таниш бўлса ҳам, унинг ички сиридан воқиф эмас эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

от айн. Ташбиҳ.

от Араб ёзувида сўз таркибидаги бирор ундошнинг такрорийлигини, қўш талаффуз қилинишини билдириш учун ундош устига қўйиладиган диакритик белги.