ot 1. Biror tomonning tarafini oluvchi; tarafdor.
Bedana egalari va ularga pul tikkan tarafkashlarning koʻzlari ola-kula, yuraklari taka-puka boʻlib, nafaslari ichiga tushib ketdi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
2. Qarshi chiquvchi, kurashuvchi, bellashuvchi; talabgor.
— Burgutning yigitlari hali kurashda yelkasi yer koʻrmagan polvonlar. Hozir bu polvonlarga Fargʻona tomonda tarafkash yoʻq, — dedi yigit. — S. Ahmad, Choʻl burguti
3. Taraf-bataraf boʻlib kurashuvchi; guruhboz.
Mening qishlogʻimda tarafkashlar koʻp. Bir-birini kovlaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi