ot 1. (oxirgi a — choʻziq)
2. Birovdan bir narsa undirish hissi, oʻziniki qilish, olishga boʻlgan intilish.
undagi shuhratparastlik, tama oldida podshohlarga tiz choʻkishdan ham qaytmasligini koʻpchilik bilardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Mansabingdan manfaat, dastur-xoningdan tama izlab yondashgan — doʻst emas. — R. Usmonov, Umr saboqlari
3. Umidvorlik, umid, ilinj.
— Balki begingizning tamalari xon qizidadir, — dedi istehzo bilan Homid. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Tama qilmoq 1. Birovdan biror narsa kutmoq, birovdan oʻlja olishga intilmoq, koʻz tikmoq. Bir-birlaridan hech narsa tama qilmay doʻstlashishlari ikkovini ham chinakam baxtiyor qilardi. — P. Qodirov, Uch ildizMaxdum bu yerda oʻqiyotgan ikki mullavachcha uchun Qorabuloqdagi vaqfdan ham tama qilmoqda edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaShuncha azamat yigit turganda, sen bola, posyolkaning old qiziga tama qilib kelsang-a! — P. Qodirov, Qadrim