ot 1. Talab qiluvchi; istovchi, xohlovchi.
Bakovul davraga chorladi: — Nasim polvonga talabgor boʻlsa — chiqsin! — T. Murod, Qoʻshiq
Talabgorlar koʻp, ammo sizga oʻxshagan katta olimlar ishtirok etishini tayinlashgan edi. — Mirmuhsin, Umid
Kelib har shahr-u qishloqdan talabgor, Olurlar qancha boʻlsa ilm darkor. — Habibiy
2. esk. ayn. Daʼvogar 2.