sft. 1. Bajarish, amalga oshirishni qatʼiy turib talab qiluvchi, bu yoʻl-da ogʻishmaydigan.
U dekanning ish yuzasidan har qanday yaqinlikni yigʻishtirib qoʻyishini, talabchan, qattiqqoʻlligini, hech kimni ayab oʻtirmasligini yaxshi bilardi. Oʻ. — Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Oʻrtoq Rahimjonov oʻz kasbiga muhabbat bilan qaraydigan, masʼuliyatni his qiladigan, talabchan agronomdir. — Gazetadan
2. Yuksak talablar qoʻyuvchi, yuqori darajani koʻzlab faoliyat koʻrsatishni talab qiluvchi.
Rasmning tagiga: Oʻjar shogirddan talabchan ustozga deb yozilgan. — Guldasta
Talabchan, mehnatkash shoir Hamid Olimjon qisqa umri ichida juda katta madaniy meros qoldirdi. — N. Safarov, Olovli izlar
3. Talab jihatdan va baholash saviyasi yuqori.
Talabchan kitobxonlar.
Bir yilning toʻqqiz kuni filmi talabchan tomoshabinlarimizning yuksak didiga mosdir. — Gazetadan
Ha, yildan yilga ish salmogʻi ortib boryapti, odamlar esa talabchan boʻlib ketishyapti. — Mushtum
4. koʻchma Koʻp talab qiladigan.
Bodring issiqsevar, yorugʻsevar va namga talabchan oʻsimlik. — Fan va turmush