«такаббури» бўйича 5 та натижа: Изоҳли
сфт. Ўзини катта олувчи, кеккайган, гердайган; мутакаббир, димоғдор.
Такаббур одам,
Жуда такаббурсан-да, Зумрад. Отдан тушсанг ҳам, эгардан тушмайсан. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
Ота-сининг давлати, катта оғиз, ҳовлиқма ва такаббур онасининг эркалаши қўшилиб, қизга ортиқча ғурур берган. — Ойбек, Танланган асарлар
от 1. Мағрурлик, манманлик, такаббурона ҳолат.
Такаббурлик билан гапирмоқ.
Тешабойнинг такаббурлигини кўриб, Ҳасан сўфи ҳам индамай қўя қолди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Такаббур одамларга хос хислат, хатти-ҳаракат, қилиқ.
Ўқитувчига кибр-у ҳаво ва такаббурлик асло ярашмайди, чунки ёш авлод ундан ибрат олади. — Р. Усмонов, Одобнома
Такаббурлик билан, кибрланиб.
Уни такаббурона қараш билан кузатиб турган Абдималик: — Тинчликми, оғайни? — дея ҳол сўрай бошлади. — Ш. Ғуломов, Бўз ер уйғонди
фл. кам қўлл. Ўзини кибрли тутмоқ; кибрланмоқ.
Такаббурланиш ақлли одамнинг иши эмас.
маскан кт. Тураржой, яшайдиган жой, макон. [Қозикалон:] Мадрасадан асар ҳам ёʻқ, динсизлар маскани бу. Ж. Шарипов, Хоразм Умуман, жой, макон. Ҳадемай, билим масканлар
