от 1. сиёс. Бир ёки бир неча давлатнинг бошқа мамлакатларни бўйсундириш, уларнинг ерларини босиб олиш мақсадида қурол кучи билан бостириб кириши.
Империализмнинг ҳар қандай хуружлари, исёнлари, суиқасдлари, тажовузлари бу руҳни ўлдира олмайди. — П. Қодиров, Уч илдиз
2. кўчма Умуман, зўрлик, зўравонлик хатти-ҳаракати, ҳамласи.
Назира ёмон ниятда Қилинаётган тажовузни сезиб қолгандай, қўллари ғайритабиий кучга кириб, Йигиталини итариб юборди. — Д. Нурий, Осмон устуни
Ҳамма чиройли қизлар каби, у ҳам йигитларнинг тажовузига кўп учради. — П. Қодиров, Уч илдиз
- Тажовуз қилмоқ Шундай иш, хатти-ҳаракат қилмоқ, зўравонлик, тажовузкорликни амалга оширмоқ. Халқнинг эркига тажовуз қилишга қарши мардонавор кураш олиб борди. — СаодатҚаёқдандир ковлаштириб, Бир вақтлар Сайфиддинов фалончи қизнинг номусига тажовуз қилган, деган гапни топди. — Мирмуҳсин, Жиблажибон