Қидирув

от 1. эск. Беморларни даволовчи мутахассис; врач.

Касалнинг тузалгиси келса, табиб ўз оёғи билан келади. — Мақол

Табиб — табиб эмас, бошидан ўтган — табиб. — Мақол

Бухоройи шарифда Абу Али ибн Сино деган бағоят улуғ табиб ўтган! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Тиббиёт илмидан муайян мутахассис тайёрловчи ўқув юртида таълим олмаган, ўз ҳаракати, ҳаётий тажрибаси орқали беморларни даволаш билан шуғулланувчи шахс.

Табиб, қўй жигарини хом кабоб қилиб, бужғун сепиб енг, деган эди дарди шифо топмабди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

от 1. Табобат, беморларни даволаш билан шуғулланиш.

Ибн Ямин табиблик асбобларини, нодир китобларини олиб, Фарғонанинг Аввал қишлоғига ёʻл олди. — К. Яшин, Ҳамза

2. Табиб иши, касби.

Ўтар бобо хон саройида қирқ йил хизмат қилиб, табиблик ва сартарошлик туфайли орттирган беш-ўн тангасини уй солишга сарфлади. — С. Сиёев, Ёруғлик

от с. т. Табиблик.

Мулла ибн Ямин Қўқонда табибчилик билан шуғулланган. — ЎТА

от т. С. Табиблик.

Табибгарчилик қилмоқ.

Биз энди табибгарчиликдан хабаримиз ёʻқ одам. — Ғ. Ғулом, Тирилган мурда

посл. не тот лекарь, который лечит, а тот, кто сам переболел (кто имеет жизненный опыт).

Больной о жизни печется, а лекарь — о мошне.