Qidiruv

sft. 1. Biror narsa yoki kimsaga aloqasi, bogʻlanishi boʻlgan; daxldor, aloqador.

Ishga taalluqli hujjatlar.

Mahkamov boshliqning ogʻziga koʻz tikib, ishga taalluqli biror muhim gap kutardi. — Mushtum

2. Biror narsa yoki kimsaga qarashli, tegishli, mansub.

Gʻijduvonga revkom kelib: — Amir va uning bilan qochgan odamlarga tegishli mollardan va umuman podshohlikka taalluqli narsalardan boshqa narsalar musodara qilinmasin, — dedi. — S. Ayniy, Qullar

1. kom qoʻll. Aloqadorlik, daxldorlik; aloqa, bogʻlanish, munosabat.

Bu ishning sizga ham taalluqi bor.

Asad qori soʻnggi hikoyaning ham oʻziga taalluqi yoʻqday, bez boʻlib oʻtiraverdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. esk. Uylanish; aloqadorlik; xotin, rafiqa.

Otabekning ikkinchi taalluqi [Zaynab] toʻgʻrisida kelin bolamizga bildirilmasa xoʻp edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

affiliation

belong to

ruschaединоличныйinglizchaone-man

ot 1. ayn. Taalluqli.

Ishga taalluqdor hujjat.

2. koʻchma esk. ayn. Xotinli.