от 1. Кишини ҳайратда қолдирадиган, ажаблантирадиган, ғалати.
Таажжуб нарса. Таажжуб иш.
Бу таажжуб ҳол одамларда гумон туғдирмай қолмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Редаксияга ақл бовар қилмайдиган таажжуб бир хат келди. — Муштум
2. от Ажабланиш, ҳайронлик.
Қўлдош юзида таажжуб аломати пайдо бўлди. — Ҳ. Шамс, Душман
Хотиннинг таажжуби ошди. — С. Айний, Қуллар
-Юсуфжонов?! — деди қоровул ҳам таажжуб, ҳам хурсандлик билан. — Н. Фозилов, Ҳаёт ўргатди
[Сафар] Таажжуб ва ҳайрат ичида келиб, меҳмонхонага кирди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
3. Кишининг ажабланиш ҳолатини, ҳайронлигини билдиради; ажаб, қизиқ.
Таажжуб, унинг мактуби юрагимда на севинч уйғотди, на бир ачиниш! — О. Ёқубов, Тилла узуқ
Лекин таажжуб: одамларнинг илиқ муомаласи, айниқса, Шербекнинг меҳрибонлиги негадир унинг кўнглини бузди. — С. Анорбоев, Оқсой
- Таажжуб қилмоқ Таажжубланмоқ.
- Таажжубга солмоқ Ажаблантирмоқ. Мени таажжубга солган нарса шуки, нима учундир ҳеч ким қачон ва қандай мукофот олганимни сўрамасди. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи
- Таажжубга тушмоқ Ажабланиш ҳолатида бўлмоқ; ажабланмоқ. Меъмор ўзини уста Абдуғафур негадир юқори қаватга чақиртирганидан таажжубга тушди. — Мирмуҳсин, Меъмор