ot 1. Kishini hayratda qoldiradigan, ajablantiradigan, gʻalati.
Taajjub narsa. Taajjub ish.
Bu taajjub hol odamlarda gumon tugʻdirmay qolmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Redaksiyaga aql bovar qilmaydigan taajjub bir xat keldi. — Mushtum
2. ot Ajablanish, hayronlik.
Qoʻldosh yuzida taajjub alomati paydo boʻldi. — H. Shams, Dushman
Xotinning taajjubi oshdi. — S. Ayniy, Qullar
-Yusufjonov?! — dedi qorovul ham taajjub, ham xursandlik bilan. — N. Fozilov, Hayot oʻrgatdi
[Safar] Taajjub va hayrat ichida kelib, mehmonxonaga kirdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
3. Kishining ajablanish holatini, hayronligini bildiradi; ajab, qiziq.
Taajjub, uning maktubi yuragimda na sevinch uygʻotdi, na bir achinish! — O. Yoqubov, Tilla uzuq
Lekin taajjub: odamlarning iliq muomalasi, ayniqsa, Sherbekning mehribonligi negadir uning koʻnglini buzdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
- Taajjub qilmoq Taajjublanmoq.
- Taajjubga solmoq Ajablantirmoq. Meni taajjubga solgan narsa shuki, nima uchundir hech kim qachon va qanday mukofot olganimni soʻramasdi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
- Taajjubga tushmoq Ajablanish holatida boʻlmoq; ajablanmoq. Meʼmor oʻzini usta Abdugʻafur negadir yuqori qavatga chaqirtirganidan taajjubga tushdi. — Mirmuhsin, Meʼmor