Қидирув

фл. айн. Севинмоқ.

Яхши сўз суюнтирар, Ёмон сўз куюнтирар. — Мақол

Ёз куюнган қиш суюнар. — Мақол

Авазни кўриб, Рўзимбой суюнди, дарров патнис тўла ширинлик, ёлғиз чинни чойнагида чой келтирди. — С. Сиёев, Аваз

от айн. Севинч.

Фақат қўлга кирган ҳар ўлжа Дармон, қувват, суюнч беради. — Миртемир, Асарлар

Беҳад суюнч ила қайтаман, Шу ёʻл бироқ, еллар мулойим. — Миртемир, Асарлар

от Бирон қувончли воқеа тўғрисида хушхабар келтирувчига бериладиган совға, мукофот; севинчи.

— Э, аҳмоқ кампир, бир норнинг баҳоси минг тилла бўлмас-у, сенга мен суюнчига минг тилла берайми?! — Нурали

Зулфлари сунбулинг келди, Гўрўғли, бергин суюнчи! — Гулнорпари

сфт. айн. Севинарли.

сфт. айн. Севинчли.

фл. Суюнмоқ феълининг биргалик нисбати.