ot
1.
Odam va umurtqali hayvonlar skeletining har bir qismi; soʻngak.
Oʻmrov suyagi. Tizza suyagi. Suyak ogʻrigʻi. Fil suyagi.
Suyak butun boʻlsa, et bitib ketar. — Maqol
Boʻrijonning oriq, umurtqa suyaklari boʻrtib, qovurgʻalari sanalib turgan qoʻsh hoʻkizi omochni zoʻrgʻa tortib boryapti. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
Bobo., umr boʻyi koʻksini bekitmagan, anordek qizgʻish koʻksidagi suyaklar boʻrtib chiqib turardi. Mirmuhsin, Umid. Odam qoni tarkibida, shuningdek, suyagida oʻttizdan ziyod element uchraydi. — Fan va turmush
2.
Soʻyilgan molning etli ustuxoni (ov-qat sifatida).
Suyak qaynatmoq. Suyak tozalamoq.
Goʻsht suyaksiz boʻlmas, Sholi — kurmaksiz. — Maqol
Axir sen it emasding-ku, belanib loyga, Bir-biringni gʻajisang to suyak talashib. — A. Oripov, Yillar armoni
3.
Etdan tozalangan ustuxon (xomashyo, material sifatida).
Suyak yelimi. Suyak oʻymakorligi. Suyak tugma. Suyak uni.
Suyakka gul chizib, asboblar (parma, arracha, egov va boshqalar) yordamida oʻyib, naqshlar hosil qilinadi hamda jilolanadi. — OʻzME
4.
sft.
Juda oriq, ozgʻin,
Suyak odam,
Chol seskanib, boshini koʻtardi, yigitni quchoqlab, suyak qoʻllari bilan uning yelkasini siladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
5.
koʻchma
Avlod, nasl; urugʻ.
Sulton suyagini xoʻrlamas. — Maqol