ot 1. Oʻrindiqlarning suyanish yoki tirsak tirab oʻtirish uchun xizmat qiladigan qismi.
Kreslo suyanchigʻi.
Ilhom-jon mashina eshigini ochib, oʻrindiq suyanchigʻini bir oz orqa surib qoʻydi. — N. Aminov, Qahqaha
devorga tirab qoʻyilgan, orqa suyanchigʻiga kaftdek oyna oʻrnatilgan eski divanda oʻqituvchi va tarbiyachilar zich oʻtirishibdi. — N. Aminov, Qahqaha
Uning koʻzi stul suyanchigʻiga ilingan kiteliga, shimiga tushdi. — S. Ahmad, Ufq
2. koʻchma ayn. Suyanch.
Oilaning suyanchi.
Musulmonqulning birinchi suyanchigʻi oʻzining odamlari boʻlsa, ikkinchisi —ulamolar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Avvalo, oʻz tinchingizni oʻylang, uka. U kishi sizga suyanchiq boʻloladimi, yoʻqmi — shuni oʻylang. — M. M. Doʻst, Lolazor
— Oʻzimning uliginam (oʻgʻilginam), suyanchiqqinam, — deb erkalardi baʼzan uni onasi — Saodat