сфт. 1. Унча кучли, шиддатли бўлмаган; секин, паст.
Суст оқим. Суст олов.
Тез маслаҳат ёвнинг бўйнин эгдирур, Суст маслаҳат бул ўлжадан қўйдурур. — Гулихиромон
Эрталаб туриб, газета варақлашга юрагим дов бермайди. Нега қўрқаман, нимага ишончим суст? — А. Мухтор, Асарлар
2. Секин иш қиладиган, камфаол, имиллаган; сусткаш.
Суст одам. Бозор суст. Кули суст косибдан оёғи чаққон гадой яхши. — Мақол
Омборхоналар таъминоти суст амалга ошириляпти. — Газетадан
3. Ланж, бўшашган.
Даъвогар суст бўлса, қози муттаҳам бўлади. — Мақол