fl. 1. Ilgarigi kuchini, shiddatini yoʻqotmoq; sekinlashmoq, pasaymoq.
Nusratbekning tashidagi titroq bir oz susaydi, sekin, vazmin, salmoq bilan odimlab ketdi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
Harsillashlar susayib, tiq etgan tovush ham aniq eshitiladi. Qayerdadir, yer ostida, yumronqoziq nimanidir kemiradi. — M. Mansurov, Yombi
Nihoyat, chakkasidagi shangʻillash susayib borib, allanarsa jing etdi-yu, quloqlari ochilib ketdi. — M. Mansurov, Yombi
2. Shashtidan qaytmoq, ilgarigi gʻayratini, joʻshqinligini yoki qiziqishini yoʻqotmoq; boʻshashmoq, pusmoq.
[Kumush] Kundan-kunga Zaynabning susayib, oʻziga begonalashib borganini yaxshi anglar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. Kuchini, taʼsirini yoʻqotmoq, kuchsizlanmoq.
U [Hakimboyvachcha] yurtdagi tinchsizlikning sababini dinning susayganidan, ulamolarning xalqqa rahbarlik qilmaganidan koʻrdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Boʻsh qoʻyilganlik natijasida orqaga ketmoq, yomonlashmoq, pasaymoq, boʻshashmoq.
Intizom susaydi.
- Meʼdasi susaymoq Meʼdasi ovqatni yaxshi hazm qila olmaydigan boʻlib qolmoq.