«suronli» boʻyicha 21 ta natija
sft. 1. Shovqin-suron, gʻovur-gʻuvur bilan toʻlgan; shovqinli.
Suronli janglar.
Nikoh toʻyi favqulodda suronli va tantanali boʻldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Dabdabali, boʻronli.
Suronli yillar.
ot 1. Kuchli shovqin, gʻovur-gʻuvur, shov-shuv.
Bobur umrining soʻnggi yillarida saroydagi xushchaqchaq suron bilan toʻla bazm-u tomoshalardan sovigan edi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi
Suron tinib, hamma yana joyiga oʻtirib boʻlgach, Oshno hech gap aytmaganday, voha rahbariga yuzlandi-da, joʻngina soʻradi M. M. — Doʻst, Lolazor
2. harb. Qoʻshinlarning jang maydonida bir-biriga qarama-qarshi turgan yoki hujum vaqtidagi askarlar hayqirigʻi.
3. koʻchma Katta qiyinchilik, azob, mashaqqat.
Suronlar yoʻlimda turibdi kutib, Oʻzing qoʻlla endi meni, onajon. — A. Oripov, Yillar armoni
Balki, oʻz nabiralari quchogʻida osuda hayot kechirayotgandir? Har urush suronlari yodga tushganda, yurakda bir ogʻriq bilan sizlarni eslar? — Sharq yulduzi
sft. Kuchli darajada shovqinli; shovqin bilan yuz beradigan.
Bu vaqt ichkarida tartib oʻrnatilib, boyagiday shovqin-suronli vaysash boshlangan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
/ʌp'rɔ:riəs/ adj juda shovqinli (suronli)
['raudı] 1. n urishqoq, to'polonchi 2. a shovqin-suronli, sershovqin
1) shovqinli, baqiroq, shovqin-suronli 2) uyatsiz, behayo, yuzsiz; a blatant lie andishasiz yolg'on
['bɔıst(ə)rəs] 1) shiddatli, quturgan, bo'ronli, jo'sh urgan, suronli (ob-havo va hkz.) 2) baqiroq, shang'i (odam)
shovqin, shovqin-suron, shov-shuv, qiychuv; uproarious [ʌp›rɔ:rıəs] 1) shovqin-suronli, sershovqin 2) kuchli, shiddatli, qattiq
odatdagicha rvsh. Har vaqtdagiday, odatda boʻladigani kabi; odat boʻyicha. Guzarda odam odatdagicha qalin va suronli edi. Oybek, Nur qidirib
