Qidiruv

fl. Surkamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. 1. Biror narsa betini, sirtini boshqa narsa betiga, sirtiga ishqamoq, suykamoq.

Tovonini gʻishtga surkab yuvmoq.

2. Biror narsa betiga, sirtiga yuqadigan yoki singiydigan narsa bermoq, surtmoq.

Devorga boʻr surkamoq. Mashinaga moy surkamoq. Yaraga dori surkamoq.

[Unsin} Ichkari uyda oʻtirib, mahsilarga shon qoqadi, shondan tushiradi, pardozlaydi, qora gul, lok surkaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Meli polvon Xudoyqulga yana imo qildi: — Qani, barmogʻingni toʻgʻrila, — dedi va bosh barmogʻiga siyoh surkadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

sft. tex. Uskunalarning harakatlanuvchi qismlarini yogʻlash uchun ishlatiladigan.

Surkama moylar.

fl. 1. Surkamoq feʼlining majhul va oʻzlik nisbati. Devorga surkalmoq.

[Muhsina xonim:] Hadeganda yigʻlay olmayman, ayniqsa, kinoda pand beradi shu odatim, noilojlikdan dori surkalgan roʻmolchani koʻzga surtaman. — M. M. Doʻst, Lolazor

Urgʻochi sher hech qanday hujum qilmasdan, koʻzidan yoshini toʻkib, yerga surkala-surkala kelaveribdi. — Ertaklar

2. Yoyilib ketmoq, yoyilib, iflos, dogʻ-dugʻ boʻlmoq.

Stol qimirlab, xatim surkalib ketdi.

3. koʻchma Salb. Xiralik bilan suqilmoq, yopishmoq, kimsa atrofida yoki biror doirada oʻralashib yurmoq, pashshaxoʻrda boʻlmoq.

Mulla Mamasolih Usta Babudni iydirish uchun xushomadomuz bir ohangda balchiqday suyulib, surkalib davom etdi. — N. Maqsudiy, Laylatulqadr

fl. 1. Surkamoq feʼlining oʻzlik nisbati.

2. ayn. Surkalmoq.

fl. Surkamoq feʼlining birgalik nisbati.